پیام ایمنی-Safety Message

آیین نامه کمیته حفاظت فنی و بهداشت کار

ماده 1 : به منظور تأمين مشاركت كارگران و كارفرمايان و نظارت بر حسن اجراي مقررات حفاظت فني و بهداشت كار، صيانت نيروي انساني و منابع مادي كشور در كارگاه هاي مشمول و همچنين پيش گيري از حوادث و بيماري هاي ناشي از كار، حفظ و ارتقاء سلامتي كارگران و سالم سازي محيط هاي كار، تشكيل كميته هاي حفاظت فني و بهداشت كار با رعايت ضوابط و مقررات مندرج در اين آيين نامه در كارگاه هاي كشور الزامي است.
ماده 2 : كارگاه هايي كه داراي 25 نفر كارگر باشند، كارفرما مكلف است كميته اي به نام كميته  حفاظت فني و بهداشت كار در كارگاه با اعضاي ذيل تشكيل دهد:
1 كارفرما يا نماينده تام الاختيار او.
2 نماينده شوراي اسلامي كار يا نماينده كارگران كارگاه.
3 مديرفني و در صورت نبودن او يكي از سراستادكاران كارگاه.
4 مسؤول حفاظت فني.
5 مسؤول بهداشت حرفه اي.
تبصره 1 : مسؤول حفاظت فني مي بايستي ترجيحاً از فارغ التحصيلان رشته حفاظت فني و ايمني كار باشد.
تبصره  2 : مسؤول بهداشت حرفه اي مي بايستي ترجيحاً فارغ التحصيل بهداشت حرفه اي يا پزشك عمومي مورد تاييد مركز بهداشت شهرستان باشد.
تبصره 3 : اعضاء كميته حفاظت فني و بهداشت كار با هزينه كارفرما بايستي در برنامه هاي آموزشي و بازآموزي مربوط به حفاظت فني و بهداشت كار كه توسط ارگان هاي ذيربط برگزار مي گردد شركت نمايند.
تبصره 4 : در كارگاه هايي كه بين 25 تا 100 نفر كارگر داشته باشند در صورتي كه يك يا دو نفر از اعضاء كميته در كارگاه حضور نداشته باشند جلسه كميته با حداقل سه نفر از افراد مذكور تشكيل مي گردد مشروط بر آن كه در اين كميته مسؤول حفاظت فني يا مسؤول بهداشت حرفه اي حضور داشته باشد.
ماده 3 : در كارگاه هايي كه كمتر از 25 نفر كارگر دارند و نوع كار آنها ايجاب نمايد با نظر مشترك و هماهنگ بازرس كار و كارشناس بهداشت حرفه اي محل، كارفرما مكلف به تشكيل كميته مذكور خواهد بود.
تبصره 1 : دراين گونه كارگاه ها كميته مذكور با سه نفر از اعضاء به شرح ذيل تشكيل مي گردد :
1 كارفرما يا نماينده تام الاختيار وي.
2 نماينده شوراي اسلامي كار يا نماينده كارگران كارگاه.
3   مسؤول حفاظت فني و بهداشت حرفه اي.
تبصره2: صلاحيت مسؤوليت حفاظت فني و بهداشت حرفه اي براي اين گونه كارگاه ها بايد به تاييد اداره كار و مركز بهداشت محل برسد.
تبصره3 : در كليه كارگاه هايي كه كميته حفاظت فني و بهداشت كار با سه نفر تشكيل مي گردد مسؤول حفاظت فني و بهداشت حرفه اي مي تواند يك نفر باشد. مشروط برآن كه پس از آموزش هاي لازم كه با هزينه كارفرما توسط مركز بهداشت و يا اداره كل محل حسب مورد تشكيل مي گردد شركت نموده و گواهي نامه لازمه را دريافت نمايد.
ماده 4 : جلسات كميته حفاظت فني و بهداشت كار بايد لااقل هرماه يك بار تشكيل گردد و در اولين جلسه خود نسبت به انتخاب يك نفر دبيراز ميان اعضاء كميته اقدام نمايند. تعيين زمان تشكيل جلسات و تنظيم صورت جلسات كميته به عهده دبير جلسه خواهد بود.
تبصره 1 : در مواقع ضروري يا زودتر از موعد با پيشنهاد مديركارخانه يا مسؤول حفاظت فني و يا مسؤول بهداشت حرفه اي كميته تشكيل خواهد شد.
تبصره 3 : كارفرما مكلف است يك نسخه از تصميمات كميته مذكور و همچنين صورت جلسات تنظيم شده را به اداره كار و مركز بهداشت مربوطه ارسال نمايد.
ماده 5 : وظايف كميته حفاظت فني و بهداشت كار به شرح ذيل است :
1 طرح مسائل و مشكلات حفاظتي و بهداشتي در جلسات كميته و ارائه پيشنهادات لازم به كارفرما جهت رفع نواقص و سالم سازي محيط كار.
2 انعكاس كليه ايرادات و نواقص حفاظتي و بهداشتي و پيشنهادات لازم جهت رفع آنها به كارفرماي كارگاه.
3 همكاري و تشريك مساعي با كارشناسان بهداشت حرفه اي و بازرسان كار جهت اجراي مقررات حفاظتي و بهداشت كار.
4 توجيه و آشنا سازي كارگران نسبت به رعايت مقررات و موازين بهداشتي و حفاظتي در محيط كار.
5 همكاري با كارفرما در تهيه دستورالعمل هاي لازم براي انجام كار مطمئن، سالم و بدون خطر و همچنين استفاده صحيح از لوازم و تجهيزات بهداشتي و حفاظتي در محيط كار.
6 پيشنهاد به كارفرما جهت تشويق كارگراني كه در امر حفاظت فني و بهداشت حفاظتي و بهداشت كار علاقه و جديت دارند.
7 پيگيري لازم به منظور تهيه و ارسال صورت جلسات كميته و همچنين فرم هاي مربوط به حوادث ناشي از كار و بيماري هاي ناشي از كار به ارگان هاي ذيربط.
8 پيگيري لازم در انجام معاينات قبل از استخدام و معاينات ادواري به منظور پيشگيري از ابتلاء كارگران به بيماري هاي ناشي از كار و ارائه نتايج حاصله به مراكز بهداشت مربوطه.
9 اعلام موارد مشكوك به بيماري هاي حرفه اي از طريق كارفرما به مراكز بهداشت مربوطه و همكاري در تعيين شغل مناسب براي كارگراني كه به تشخيص شوراي پزشكي به بيماري هاي حرفه اي مبتلاء شده و يا در معرض ابتلاء آنها قرار دارند. (موضوع تبصره 1 ماده 92 قانون كار).
10 جمع آوري آمار و اطلاعات مربوطه از نقطه نظر مسائل حفاظتي و بهداشتي و تنظيم و تكميل فرم صورت نواقص موجود در كارگاه.
11 - بازديد و معاينه ابزار كار و وسائل حفاظتي و بهداشتي در محيط كار و نظارت بر حسن استفاده از آنها.
12 ثبت آمار حوادث و بيماري هاي ناشي از كار كارگران و تعيين ضريب تكرار و ضريب شدت سالانه حوادث.
13 نظارت بر ترسيم نمودار ميزان حوادث و بيماري هاي حرفه اي و همچنين نصب پوسترهاي آموزشي بهداشتي و حفاظتي در محيط كار.
14 اعلام كانون هاي ايجاد خطرات حفاظتي و بهداشتي در كارگاه.
15 نظارت بر نظم و ترتيب و آرايش مواد اوليه و محصولات و استقرار ماشين آلات و ابزار كار به نحو صحيح و ايمن و همچنين تطابق صحيح كار و كارگر در محيط كار.
16 تعيين خط مشي روشن و منطبق با موازين حفاظتي و بهداشتي برحسب شرايط اختصاصي هر كارگاه جهت حفظ و ارتقاء سطح بهداشت و ايمني محيط كار و پيشگيري از ايجاد حوادث احتمالي و بيماري هاي شغلي.
17 تهيه و تصويب و صدور دستورالعمل هاي اجرايي حفاظتي و بهداشتي جهت اعمال در داخل كارگاه در مورد پيشگيري از ايجاد عوارض و بيماري هاي ناشي از عوامل فيزيكي، شيميايي، ارگونوميكي، بيولوژيكي و رواني محيط كار.
ماده 6 : وجود كميته حفاظت فني و بهداشت كار و مسؤولين حفاظت و بهداشت حرفه اي در كارگاه به‎ هيچ‎ وجه رافع مسؤوليت هاي قانوني كارفرما درقبال مقررات وضع شده نخواهد بود.
ماده 7 : اين آيين نامه در 7 ماده و 10 تبصره به استناد ماده 93 قانون كار جمهوري اسلامي ايران توسط وزارت خانه هاي كار و امور اجتماعي و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي تهيه شده و در تاريخ 11/4/74 به تصويب وزراي كار و امور اجتماعي و بهداشت، درمان و آموزش پزشكي رسيد.

عبدالستارآسکانی

 

پیام ایمنی-Safety Message...

عوامل شیمیایی زیان آور در محیط کار
عوامل شیمیایی در محیط کار در بر گیرنده تمام مواد اولیه ، مواد خام ، مواد واسطه و فراورده¬های اصلی ، که در صنعت به کار می¬روند یا تولید می¬شوند ، می¬باشند. این موادکه به شکل گاز ، مایع و یا جامد هستند ، ممکن است طبیعی یا مصنوعی بوده و دارای منشاء گیاهی ، حیوانی و یا سنتتیک ( معدنی یا آلی ) باشند . هر یک از این مواد دارای خطرات و زیان¬های مختص به خود است که در صورت تماس فرد با آن رخ می¬نمایند . زیان حاصل از آنها به نوع راه ورود ، مقدار و طول زمان تماس بستگی دارد.
مایعات بسیاری در صنعت وجود دارند که کارگران با آنها سر و کار داشته و در تماس هستند . تعدادی از این مایعات خورنده و سوزاننده بوده و شامل برخی از اسیدهای معدنی و یا آلی ، قلیاها و تعداد دیگری از مواد شیمیایی مانند پرهیدرول( آب اکسیژنه ) و ... می¬باشند . سایر مایعات صنعتی برحسب تقسیم بندی شیمیایی ممکن است دارای اسامی خاص ومعینی باشند مانند روغن¬ها ، الکل¬ها ، حلال¬ها و ... مواد جامد نیز به گونه¬های مختلف همانند توده ، کلوخه ، دانه ، پودر و یا گرد و غبار در صنعت تولید شده یا به کار می¬روند . مهمترین شکل از مواد جامد که دارای اثرات فیزیولوژیک قابل توجه می¬باشد ، گرد و غبار آنهاست ، زیرا هنگامی که گرد و غبار در هوا منتشر می¬شود ، از راه استنشاق وارد بدن شده و اثرات خود را ( بسته به نوع ، مقدار، اندازه ذره و طول مدت تماس ) ظاهر می¬سازد . گرد و غبار به عنوان یکی از آلاینده¬های مهم هوای محیط کار شناخته می¬شوند و گستره وسیعی از بیماری¬ها و عوارض ناشی از کار را سبب می¬شوند . از این رو در بهداشت حرفه¬ای و سم شناسی صنعتی از اهمیتی ویژه برخوردارند.
آلاینده¬های شیمیایی و تقسیم بندی آنها
کره زمین به وسیله اتمسفر گازی شکل که دارای ترکیب معینی است احاطه شده است . در این اتمسفر حدود 09/78 درصد نیتروژن ، 95/20 در صد اکسیژن ، 93/. در صد آرگون ، 03/0 در صد دی اکسید کربن و مقادیر ناچیزی نئون ، هلیوم ، کریپتون ، هیدروژن ، گزنون ، مواد رادیواکتیو ، اکسیدهای ازت و اوزون وجود داردکه ممکن است در هر محل با چنددر صدی بخار آب مخلوط شود. مقدار هر یک از این گازها که از حد معمول بیشترشود و یا هر ماده دیگری غیر از آنها که در اتمسفر وجود داشته باشد ، ماده آلوده کننده یا آلاینده دانسته می¬شود. آلاینده¬ها را می¬توان برحسب حالت فیزیکی ، ترکیب شیمیایی و یا اثرات فیزیولوژیک آنها تقسیم بندی کرد.

تقسیم بندی آلاینده¬ها بر اساس حالت فیزیکی
بر این اساس می¬توان آلاینده¬ها را به دو دسته گازها و بخارات و مواد معلق تقسیم کرد .
1.گازها و بخارات
به طور کلی ، گاز به ماده¬ای گفته می¬شود که در بالای درجه حرارت بحرانی خود قرار دارد و بخار به ماده¬ای گفته می¬شود که در حالت گازی در درجه حرارتی قرار دارد که آن درجه حرارت پایینتر از درجه حرارت بحرانی است و به همین دلیل با افزایش فشار می¬توان آن را به مایع تبدیل کرد . به دیگر سخن ، گازها موادی هستند که در دمای 25 درجه سانتیگراد و فشار 1 اتمسفر حالت گازی داشته و بخار ، حالت گازی موادی است که درجه حرارت و فشار یاد شده به صورت مایع یا جامد می¬باشد. تعداد گازها بسیار زیاد است . برخی در فرایندهای صنعتی به عنوان ماده اولیه مورد استفاده قرار می¬گیرند و برخی دیگر به عنوان فراورده¬های نهایی تولید می¬شوند. بیشتر گازها دارای بوی نافذ بوده و حتی در مقادیر ناچیز ، پس از انتشار ، قابل تشخیص هستند . برخی از آنها دارای رنگ خاص بوده و در تراکم¬های معین می¬توان این رنگ را تشخیص داد . برای نمونه ، گاز کلر سبز و بوی آن نافذ و خفه کننده است . رنگ اکسید ازت زرد خرمایی و محرک و سرفه آور است . بخارات برم نیز قهوه¬ای خرمایی و خفه کننده می¬باشد . همچنین تعدادی از گازها دارای رنگ و بوی خاصی نیستند و یا به عبارت دیگر بی¬رنگ و بی¬بو می¬باشند و از این رو ، وجود آنها به آسانی حس نمی¬شود . این گازها در صورتی که خاصیت سمی داشته باشند بسیار خطرناک هستند . نمونه¬هایی از این گونه گازها مونواکسیدکربن و دی اکسیدکربن می¬باشند . افزون برداشتن خاص سمی ، برخی از گازها اشتعال پذیرند و ممکن است در اثر عدم تشخیص وجود آنها و برخورد شعله ، آتش سوزی¬های بزرگ را ایجاد کنند و خسارات جانی و مالی زیادی به بار آورند .
 از این رو ، مسئله نشت گاز ، جستجو و تعیین
 مقدار آنها در صنعت اهمیتی ویژه دارد.                       
2.مواد معلق
انتشار و پراکندگی ذرات ذره¬بینی جامد و یا مایع در یک فاز گازی خاص و یا در هول آئروسول نامیده می¬شود . به این ترتیب ، مواد معلق شامل تمام ذرات گوناگونی است که در فضای محیط زیست یا محیط کار آئروسول موجود باشند . بر این اساس ، مواد معلق در برگیرنده گرد و غبار ، مه ، دود ، دمه ، مه¬دود و افشانه ( اسپری ) خواهد بود . در مقابل آئروسول ، اصطلاح هیدروسول قرار دارد که به سیستم¬های پراکنده در آب گرفته می¬شود. سوسپانسیون و امولسیون گونه¬هایی از هیدروسل هستند .
الف- گرد و غبار : گرد و غبار در اثر جدا شدن و شکستن مواد جامد و تبدیل آنها به ذرات کوچک تشکیل می¬شود و معمولاً در هوا برای مدتی شناور و معلق می¬ماند . اعمال مکانیکی مانند خردکردن ، اره کردن ، شکستن ، مته کردن ، ساییدن ، منفجرکردن و غیره ... باعث تولید گرد و غبار می¬شوند . این ذرات ممکن است بسیار ریز بوده و از ذرات قابل دیدن با چشم تا ذره¬بینی و فراذره¬بینی تغییر کنند . انتشار و پراکندگی ذرات گرد و غبار در محیط می¬تواند بر روی افرادی که با آن تماس می¬یابند اثر نامطلوب به جا گذاشته و عوارض و بیماری¬های گوناگونی ایجاد کند عوارض و بیماری¬های حاصله ، به جنس گرد و غبار ، اندازه ذرات ، طول مدت استنشاق و حساسیت فردی بستگی دارد .
ب- مه : مه عبارت است از آئروسل¬های قابل دیدن که به صورت ذرات و قطرات ریز مایع در هوا تولید می¬شوند . مه در اثر تراکم بخار آب در شرایط فیزیکی خاص از نظر دما و فشار ایجاد می¬گردد. برخی از آلاینده¬ها در صنعت به شکل مه در هوا منتشر می¬شوند. برای نمونه ، در عملیات آبکاری کروم ، بخارات اسیدکرومیک به صورت میست ( مه ) اسید در آمده و هوای محیط کار را آلوده می¬سازد .
ج- دود : دود در اثر سوختن مواد آلی مانند چوب ، روغن ، چربی ، بافت¬های حیوانی ، لاستیک و ... تولید می-شود و عبارت است از ذراتی که در اثر سوختن ناقص دارای مقدار زیادی کربن هستند .
د- دمه : دمه یا دود فلزی عبارت است از ذرات فلزی جامد که از سطح فلز مذاب خارج شده و در هوا منتشر می-شوند . تشکیل دود فلزی معمولاً با انجام یک واکنش شیمیایی مانند اکسیداسیون همراه است . ذرات دود فلزی بسیار کوچک¬اند و اندازه آنها معمولاً کمتر از یک میکرون (2/0 تا3/0 میکرون ) می¬باشد به همین دلیل ، دودهای فلزی پس از استنشاق می¬توانند به سادگی به قسمت¬های پایینی ششها ( حبابچه¬های ششی ) رسیده و سپس همانند گازهای تنفسی به داخل جریان خون سرازیر گردیده و عوارض شدید را ایجاد کنند . دودهای فلزی در اثر ذوب فلزاتی مانند سرب ، کادمیوم ، روی ، آهن و ... تولید می¬شوند و خطرهای آنها برای کارگرانی که در این صنایع کار می¬کنند بسیار زیاد است .
ح- مه¬دود : مه دود یا اسماگ اصطلاحی است که از دو واژه مه و دود (فوگ و اسموک) برگرفته شده و به آلودگی¬های وسیع اتمسفری ناشی از آلاینده¬های صنعتی و منبع طبیعی اطلاق می¬شود. آلودگی هوا در شهرهای بزرگ اغلب از نوع مه¬دود است .
ج- افشانه : به کار بردن آئروسولها ، سوسپانسیون¬ها و یا امولسیون¬ها تحت فشار و به صورت پاشیدنی به نام افشانه شناخته می¬شود . در برخی صنایع ، به ویژه در صنعت خودروسازی ، رنگ¬ آمیزی بدنه خودرو به روش افشانه انجام می¬گیرد و ماده رنگی به شکل ذرات بسیار ریز بر روی سطح پاشیده می¬شود. همچنین در کشاورزی و بهداشت ، مواد آفت¬کش و حشره¬کش¬ها به وسیله تلمبه سم¬پاش به صورت افشانه به مصرف می¬رسد.
چ-امولسیون : امولسیون عبارت است از تعلیق ذرات ریز مایع در یک مایع دیگر که به کمک مواد امولسیون¬ساز انجام می¬پذیرد .
تقسیم بندی آلاینده¬ها بر پایه ترکیب شیمیایی
 تقسیم بندی آلاینده¬ها بر این پایه معمولاً بر اساس چگونگی ترکیب شیمیایی انجام می¬گیرد . آلاینده¬ها در سم-شناسی صنعتی بر این پایه تقسیم بندی می¬شوند .
تقسیم بندی آلاینده¬ها بر پایه اثرهای فیزیولوژیک
به طور کلی ، تقسیم بندی آلاینده¬ها بر این پایه نمی¬تواند رضایت بخش باشد ، زیرا در مورد گازها و بخارات نوع اثر فیزیولوژیک به تراکم ماده بستگی خواهد داشت ، مثلاً یک گاز یا بخار در یک تراکم مشخص ممکن است دارای خاصیت بیهوشی آور باشد ، در حالی که همان ماده در تراکم کمتر فاقد اثر بیهوشی آور بوده و بر دستگاه خونساز اثرگذارد.اگر چه قرار دادن یک ماده خاص در یک دسته ویژه و جداگانه به طور درست امکان¬پذیر نیست ، اما می¬توان تقسیم بندی آلاینده¬ها را بر پایه اثرهای فیزیولوژیک به صورت زیر خلاصه کرد.
1-مواد التهاب آور و محرک :مواد محرک دارای اثر سوزاننده و تاول آور بوده و سطح مخاط مرطوب را متورم می¬کنند . در مورد اثرات سوء ناشی از این مواد گفتنی است که عامل غلظت دارای اهمیتی بیشتر نسبت به عامل زمان و طول مدت تماس می¬باشد . برخی مواد محرک قسمت دستگاه تنفسی را بیشتر تحت تأثیر قرار داده و آسیب می¬زنند . از جمله این نوع مواد می¬توان به آلائیدها ، گرد و غبار قلیایی ، آمونیاک ، اسیدکرومیک ، اسید فلوئوریدیک ، گازهای سولفور و سولفوریک اشاره کرد. تعدادی از مواد محرک ، هم قسمت بالایی و هم بافت شش را تحت تأثیر قرار می¬دهند مانند فلوئور ، کلر ، برم ، ید و اکسیدهای کلر . برخی مواد ، محرک قسمت¬های پایینی دستگاه تنفس و حبابچه¬های ششی هستند مانند : دی اکسیدازت ، ازت و فسژن ، تماس شدید با محرک¬های ریوی حتی می¬تواند به مرگ حاصل از خفگی منجر شود.
2-مواد خفگی آور : مواد خفگی آور اثر خود را به علت اختلالی که در اکسیداسیون بافت¬ها ایجاد می¬کنند ، ظاهر می¬سازند . این دسته از مواد به دو گروه خفگی آور ساده و مواد خفگی آور شیمیایی تقسیم می¬شوند . مواد خفگی آور ساده ، گازهایی هستند که باعث پایین آمدن فشار نسبی لازم جهت اشباع خون از اکسیژن خواهند شد . از جمله این مواد می¬توان به دی اکسیدکربن ، هیدروژن ، متان ، اتان ، نیتروژن ، هلیوم و اکسید ازت اشاره کرد . از سوی دیگر ، مواد خفگی آور شیمیایی به علت داشتن اثر شیمیایی ، عمل حمل اکسیژن به وسیله خون از ششها را مختل کرده و یا اکسیداسیون بافت¬ها را ( هر چند که خون دارای اکسیژن کافی باشد ) به هم می¬زند . منوکسیدکربن که با هموگلوبین ترکیب می¬شود ، سیانوژن ، اسید سیانیدریک و نیتریلها که از اکسیداسیون بافت¬ها به وسیله کاتالیستهای سلولی جلوگیری می¬کنند ، از جمله این مواد هستند. همچنین آنیلین ، متیل آلانین و نیتروبنزن تولید مت هموگلوبین کرده فشار خون را پایین می¬آورد و باعث اختلال تنفس می¬شود.                  
3-مواد بیهوشی آور مخدر: این دسته از مواد اثر خود را به عنوان مواد بیهوشی آور ساده بدون ایجاد عوارض شدید سیستمیک ظاهر می¬کنند و تعدادی از آنها دارای اثر رخوت آور بر روی سلسله اعصاب مرکزی می¬باشند. در زیر برخی از این مواد به ترتیب و برحسب زیاد شدن خاصیت بیهوشی آورشان معرفی شده¬اند  : هیدروکربن-های استیلنی ، هیدروکربن¬های اتیلنی و استرها .
4- سموم سیستمیک : موادی که باعث آسیب برخی از اندام¬های داخلی می¬شوند مانند بیشتر هیدروکربن¬های هالوژنه موادی که باعث آسیب دستگاه خونساز می¬شوند مانند بنزن ، فنولها ، تولوئن ، گزیلن و نفتالین -  سمومی که باعث آسیب عصبی می¬شوند از قبیل متانول و تیوتن فلزات سمی مانند سرب ، جیوه ، کادمیوم ، منگنز ، بریلیوم ، آنتی موان و ...- مواد معدنی غیر فلزی سمی مانند آرسینیک ، فسفر ، گوگرد
5- سایر مواد معلق غیر از سموم سیستمیک : گرد و غبارهای سمی که ایجاد فیبروز ششی می¬کنند ، مانند سیلیس و آزبست گرد و غبارهای بی اثر مانند کربن و سیمان گرد و غبارهای آلی که حساسیت ایجاد می¬کنند مانند گرده گیاهان ، چوب و ...- مواد محرک مانند اسیدها ، قلیاها ، کرومات¬ها و فلوئورها باکتری¬ها و سایر موجودات ذره¬بینی

با تشکر عبدالستارآسکانی

پیام ایمنی-Safety Message...

مقررات وتوصیه های مربوط به حوادث ناشی ازکار (ماده ۶۰ قانون تامین اجتماعی)
حوادث ناشی از کار چیست ؟ حوادثی است که درحین انجام وظیفه وبه سبب آن برای بیمه شده اتفاق می افتد براساس این تعریف حوادثی که به یکی از صورتها یا علل زیر رخ دهد ناشی ازکارمحسوب می شود
•    در اوقاتی که بیمه شده درکارگاه یا مؤسسات وابسته یا ساختمانهاومحوطه آن مشغول به کارباشد
•    در اوقاتی که به صورت مامور درخارج از کارگاه انجام وظیفه می کند
•    در اوقات عادی رفت وبرگشت بیمه شده بین منزل وکارگاه
•    در اوقات مراجعه به درمانگاه یا بیمارستان بابت معالجات درمانیوتوانبخشی
•    در حین اقدام برای نجات سایر بیمه شدگان ومساعدت به آنان
کارفرمایان در زمان وقوع حوادث ناشی ازکارچه باید کنند ؟
 
اقدامات اولیه را برای حلوگیری از تشدید عوارض حادثه انجام دهند (هزینه احتمالیاین اقدامات را سازمان تامین اجتماعی می پردازد)گزارش حادثه را حداکثر ظزفسه روز اداری به اطلاع شعبه تامین اجتماعی برسانند
 
اگردرحادثه ناشی ازکار ، کارفرما مقصر باشد چه می شود ؟
 اگرثابت شود که حادثه به دلیل عدم رعایت مقررات حفاظت فنی ویا عدم رعایت احتیاطاز طرف کارفرما (یانمایندگان کارفرما ) بوده سازمان تامین احتماعی تعهدات خود رادرقبال بیمه شده انجام می دهد اما هزینه های مربوط را از کارفرما مطالبه خواهد کرد درحوادث ناشی ازکار ، تعهدات سازمان تامین اجتماعی (مانند برقراری مستمریازکارافتادگی کلی وجزئی ، غرامت مقطوع نقص عضو وغرامت مقطوع فوت ) مشروط به داشتنسابقه حق بیمه نیست وبدون توجه به سوابق بیمه ای بیمه شده مزایای قانونی ارائه میگردد
وظیفه بیمه گر و کارفرما در پیشگیری حوادث ناشی ازکار
ایمن سازی محیط کارگاه ومراکز تولیدی وظیفه ای دوگانه است که هم کارفرما و همدستگاههای دولتی و بیمه ای درقبال آن مسئولند . حوادث ناشی ازکار متاسفانه درکشورما درسطح بسیار بالائی اتفاق می افتد وهزینه هایی که جامعه چه از نظر اجتماعی وچهاز نظر اقتصادی دراین خصوص می پردازد شدیداً نگران کننده است. حوادثی که درکارگاه ها اتفاق می افتد وموجب ازکارافتادگی، فوت و بیماری کارگران می گردد به یکاندازه کارفرما وسازمان بیمه گر را به چالش می طلبد .ضمن اینکه مشکلات و فشارهایروحی وروانی ناشی از آن که به خانواده های حادثه دیده وارد می شود خود مقولهجداگانه ای است که بار آن را جامعه بطور مستقیم به دوش می کشد. بنابراین برایپیشگیری از حوادث داخل کارگاه که پیامدهای ناگوار آن دامنگیر همگان از جملهکارفرما، سازمان بیمه گر وخانواده های حادثه دیده ودرنهایت جامعه می گردد، دستگاههاومراکز دولتی و بیمه ای نیز مکلفند با اتخاذ تدابیر واقداماتی کارفرما را بهاستانداردسازی محیط کار ترغیب سازند. چنانچه این موضوع برای کارفرمایان روشن شود کهایمنی کارگاه و تامین وسائل ایمنی برای کارگران موجب کاهش حوادث و درنتیجه تبعاتبعدی آن می گردد انگیزه لازم را برای تامین حداقل استانداردهای ایمنی بکار خواهندگرفت . البته این مهم نیازمند قوانین ومقررات جامعی است که تلاش جمعی کارفرمایان ،بیمه شدگان و دولت را جهت تحقق آن می طلبد.
 
درمجموع کارفرمایان به دلایل زیر به موضوع حوادث ناشی ازکار وپوشش بیمه ای کارکنانخود اهمیت لازم را نداده وعلاقه ای نشان نمی دهند
•    برخی از کارفرمایان از خطرهایی که کارگاه و نیروی کار را تهدید میکند شناخت و ارزیابی درستی ندارند
•    برخی دیگر ازکارفرمایان درمورد پوشش های بیمه ای ودامنه وحدودوظایف آن آشنایی کافی ندارند
•    برخی احتمال بروز حوادث را بسیار ناچیز می پندارند
•    بعضی ازکارفرمایان حق بیمه را رقم بالایی می دانند که اگر در ستونصرفه جوئی آورده شود اقتصادی تر است
•    برخی نیز با تاکید برتجربیات گذشته اینگونه فکر می کنند که اگرحادثه ای رخ داد برای آن فکری خواهیم کرد
 همانطورکه اطلاع دارید کارفرمایان درمورد بروز حادثه درکارگاه خود مسئولند . درماده ۶۶ قانون تامین اجتماعی به خوبی این مسئولیت نمایان است (( درصورتی که ثابت شودوقوع حادثه مستقیماً ناشی از عدم رعایت مقررات حفاظت فنی و بروز بیماری ناشی از عدمرعایت مقررات بهداشتی واحتیاط لازم ازطرف کارفرما یا نمایندگان او بوده سازمانتامین اجتماعی هزینه های مربوط به معالجه وغرامات و مستمریها و غیره را پرداختهوطبق ماده ۵۰ این قانون ازکارفرما مطالبه و وصول خواهد نمود )) تبصره یک این مادهنیز اعلام می دارد که مقصر می تواند با پرداخت معادل ده سال مستمری به سازمان ازبابت خسارات وارده معاف گردد.بنابراین آشنایی کارفرمایان در زمینه اهمیت بهداشتیفنی محیط کار و سالم سازی کارگاه از جمله مسائلی است که نیازمند اهتمام ویژه میباشد.

 

پیام ایمنی-Safety Message...

آموزش ایمنی عمومی
ای خدا ،جان را عطا كن آن مقام
كه د ر او بی حرف می رو ید كلام
حرف و گفت و صوت را بر هم زنم
تا كه بي اين هر سه با تو دم زنم
گرچه تفسير زبان روشنگر است
ليك  عشق بي زبان روشنتر است

ایمنی عمومی
ایمنی: ایمنی به معنای امن و امنیت و رعایت اصول و مقرراتی جهت رهایی از شرایط مخاطره آمیز برای حفظ نیروی انسانی و تاسیسات .
اصولاً با رعایت موارد ایمنی ، کلیه خطرات و عوامل حادثه ساز حذف نخواهند شد ،بلکه کاهش خواهند یافت و یا تحت کنترل درخواهند آمد.
خطر: پتانسیل بالقوه آسیب رسان
مقررات عمومي:
•    اطلاع از مقررات ايمني محل كار و عمل به آن
•    اطلاع از نوع پوشش ( لباس كار  ، كفش ايمني ، كلاه ايمني مناسب، گوشي استحفاظي ، و ساير البسه حفا ظت فردي با نوجه به نوع كار )
•    انجام كارهايي كه مستلزم داشتن وسايل ايمني است بدون استفاده از وسايل مربوط مجاز نمي باشد.
•    سرپرست مربوطه ازارجاع كاركناني كه مجهز به البسه ايمني نيستند امتناع خواهد نمود.
•    هر يك از كاركنان وسايل و يا البسه ايمني را مفقود نمايند يا نتوانند آنرا ارائه دهند بايد جريمه آنرا پرداخت نمايد.
•    كاركناني كه وسايل ايمني را به طور موقت دريافت داشته اند پس از انجام کار مسترد دارند.
•    کارکنان حق تغییر وسایل ایمنی را ندارند.
•    آكاهي از نحوه اطلاع رساني و تلفن هاي ضروري ( 125-110-115-...)
•    آگاهي از نحوه اطفا، حريق
•    پيروي از علايم هشدار دهنده
•    پيروي از دستور سرپرستان
•    اطلاع به مسولين در صورت مشاهده اعمال خطرناك و شرايط خطرناك
•    عدم استفاده از مواد شيميايي و هواي فشرده جهت پاك كردن لباس
•    رفت و آمد از مسيرهاي مشخص شده .عبور و مرور در واحدهاي توليدي منوع مي باشد.
•    عدم توقف و تماشاي اعمال ديگران در واحدهاي توليدي
•    ممنوعيت رفت و آمد در واحهاي مختلف توليدي بدون مجوز
•    عدم استعمال دخانيات در محيط كار
•    شوخي خطرناك و خوابيدن در سطح مجتمع ممنوع مي باشد.
•    اطلاع از مسيرهاي خروج اضطراري
•    عدم استفاده از تلفن همراه
تذكر : در صورت مشاهده عدم استفاده از لوازم حفاطت فردي نسبت به اقدامات انظباطي زير اقدام ميگردد.
1-    مرحله اول : اخطار كتبي به خود شخص
2-   مرحله دوم : اخطار كتبي به خود شخص + ارسال رونوشت به رئيس واحد/ سرپرست كارگاه
3-  در مورد پيمانكاران اخراج از سايت پرسنل رسمي ،پيماني،كارآموزارسال به امور اداري جهت درج در پرونده
خطرات :
1-    مواد شيميايي
• گازها و بخارات ، مواد معلق ، گرد و غبار ، اسپري ، دود ، دمه ، فيوم
توجه : دود حاصل احتراق ناقص مواد آلي / دمه حاصل احتراق فلزات / فيوم حاصل از انجماد بخارات فلزي
2-   عوامل فيزيكي
! گرما ، سرما ، نور ، سروصدا ، اجسام متحرك ، اجسام تيز و برنده ، اجسام در حال چرخش
3-  عوامل مكانيكي
• ماشين آلاتي كه ايجاد حادثه مينمايند
كلاه ايمني
آسيب هاي عمومي كه به سر وارد ميشود شامل:
1-    سقوط يا پرتاب اشياء
2-   ضربه به سر در اثر برخورد با اشياء مثل لوله يا اسكلت فلزي
3-  تماس سر با رساناي الكتريكي
4-   پاشيدن ، چكيدن ، و يا ريختن مايعات خطرناك
كلاه ايمني مقاوم
1-    باعث كاهش نيروي ضربه حاصل از برخورد اشياء از ارتفاع ميشود.
2-   باعث حفاظت سر ازضربات بالا ميشود.
3-  كلاه هاي مقاوم در برابر حرارت ( نسوز) در زمان جوشكاري كاربرد بسياري دارد.
نحوه استفاده از كلاه ایمنی
1-    هميشه بايد در محلي كه پتانسيل خطر وجود دارد مورد استفاده قرار گيرد.
2-   بايد طوري روي سر قرار گيرد كه سر را اذيت نكند اما به صورت مطمئن و ايمن سر را حفاظت نمايد.
3-  قبل از استفاده آنرا از لحاظ تورفتگي و شكستگي چك نماييد.
4-   قبل از استفاده از سالم بودن داخل كلاه مطمئن شويد.
5-   از زنگ زدن ، خراشيدن ، سوراخ كردن ( به منظور جابجايي هوا ) خودداري كنيد.
6-  كلاه را مرتب شستشو نماييد . به مدت 5 الي 10 دقيقه در آب گرم و صابون قرار دهيد.( زيرا آلوده به مواد روغني و شيميايي مي باشد.)
عينك ايمني
1-  محافظت از چشم در برابر اشياء پرتاب شده و تراشه ها ، پودر ، گردو غبار خطرناك ،بخارات ، دود ها، مواد شيميايي اسپري مانند، اشعه مادون قرمز كه با توجه به نوع كار تععين ميگردد.
2-    لباس ايمني مناسب ( بويلرسوت)
اين لباسها ايمن بوده . زيرا سرتاسربدن را مي پوشاند.  70 الي 75 درصد اين لباسها نخ ميباشد .
گوشي ايمني:
1-    زماني كه در معرض صداي با شدت 85 دسي بل يا بيشتر قرار بگيريد .
2-   صداي آزار دهنده
3-  صداهايي مانند انفجارهاي كوتاه كه باعث آسيب به گوش مي شود.
4-   در محل هايي كه علائم استفاده از گوشي نصب شده است.
نحوه استفاده ازگوشي اسفنجي ( Eear plug)
1-    دست را از پشت سر به طرف گوش برده و گوش رابه نرمي به سمت بالا و عقب بكشيد.
2-   گوشي را با دست ديگر به صورت چرخشي به قطركم تبديل كرده و آنرا در مجراي گوش قرار دهيد.
3- گوشي را رها كرده تا پس از چند لحظه به حالت اوليه خود برگردد( منبسط شود) و در مجراي گوش به خوبي كيپ شود.
گوشي پلاستيكي( Eear plug)
1-    دست را از پشت سر به طرف گوش برده و گوش رابه نرمي به سمت بالا و عقب بكشيد.
2-   گوشي را با دست ديگر به صورت چرخشي و به شكل مدور در مجراي كوش فرو كنيد.
3-  گوشي را رها كرده و پس از چند لحظه صبر كنيد و مطوئن شويد مجراي گوش را به خوبي كيپ كرده است.
گوشي  خلباني ( Eear muff)
1-    مطمئن شويد كه گوشي به طور چسپان اطراف گوش ثابت قرار گرفته است.
2-   اگر موهاي بلند اطراف گوش داشته باشيد گوش به خوبي محافظت نمي شود.
مزاياي ( Eear plug)
1-    كوچك و سبك هستند .
2-   در محيط گرم راحت استفاده مي شود.
3-  به راحتي با لوازم ايمني ديگر استفاده مي شود.
4-   به راحتي در مجراي گوش قرار مي گيرد.
تذكر: اين گوشي ها در اثر استفاده مجدد باعث آلودگي ميشود . پس از استفاده با ماده شستشو دهنده نرم شستشو و با دستمال نرم خشك نماييد.
كفش ايمني
1-    پنجه را در برابر برخورد و فشار محافظت مي نمايد.
2-   در برابر مواد شيميايي مقاوم ، اسيد ، كاستيك و.... از پا محافظت مي نمايد.
3-  با توجه به توليد اصطكاك از ليز خوردن بر روي سطوح ليز جلوگيري ميكند.
4-  الكتريسيته ساكن را به زمين منتقل مي كند.
نحوه استفاده صحيح از كفش ايمني
1-    كفش ايمني را بر اساس نوع كاري كه مي خواهيد انجام دهيد، انتخاب و استفاده كنيد.
2-  هرگز از كفش ايمني چرمي يا پارچه اي در محل هايي كه اسيد يا سودسوز آور وجود دارد استفاده نكنيد.زيرا مواد شيميايي مذكور به سرعت كفش را ازبين مي برد و باعث آسيب رساندن به پا ميگردد.
3-  كفش ايمني را به گونه اي انتخاب كنيد كه اندازه پاهايتان باشد.
4-  قبل از استفاده آنرا بازرسي نماييد و دقت كنيد سوراخ يا شكاف نداشته باشد كه باعث نفوذ مواد به داخل آن گردد.
5-   به دليل شخصي بودن كفش ايمني از دادن آن به ديگران خودداري كنيد.
6-   كفش را در محل خشك و خنك و با تهويه مطبوع نگهداريد.
PPE  مناسب جهت حفاظت از دست:
دست را در برابر خطرات زير محافظت مي كند.
1-    جذب مواد مضر در پوست( مواد شيميايي جذب پوست مي شوند)
2-   پارگي يا بريدگي شديد( اشياء يا ماشين هايي كه دارلي لبه تيز هستند.)
3-  سوختگي( منابع الكتريكي، سرماي شديد يا اجسام گرم )
-   دستكش بايد به گونه اي باشد كه در دست به خوبي قرار گيرد. و متناسب با نوع كار باشد.
-  در زماني كه با مواد شيميايي كار مي كنيد سرساقه هاي دستكش بايد به گونه اي باشد كه از ريختن مواد شيميايي به داخل دستكش يا به سمت آرنج جلوگيري كند.
-  از دستكش با جنس فلزي در هنگام كار با وسايل برقي خودداري نماييد.
-   در هنگامي كه با ماشين آلات دوار كار مي كنيد استفاده از دستكش ؛ دست و آرنج به سمت ماشين كشيده شده و خطرناك مي باشد.
نكات مهم در هنگام كار با دستكش :
Ø   انگشتر ، دست بند و يا اشيايي از اين قبيل كه امكان دارد دستكش را پاره كند را قبل از پوشيدن دستكش درآوريد.
Ø     دست هاي خود راقبل و بعد از استفاده از دستكش بشوييد.
Ø     بعد از كار با مواد شيميايي آنها را با مقدار زيادي آب بشوييد تا عاري از هر گونه ماده شيميايي و آلوده شود.
Ø     در صورت نياز دستكش كتاني را بشوييد.
Ø     به دليل اينكه دستكش ها يك وسيله حفاظت شخصي است از دادن آنها به ديگري امتناع ورزيد.
Ø     هرگز از دستكش در هنگام كار با دستگاهها ي دوار مثل دريل ها و ماشينهاي تراشكاري استفاده نكنيد.
Ø     در هنگام کار با وسایل الکتریکی ، دستکشی که فلز در آن بکار رفته باشد ، نپوشید.
پروانه كار:
پروانه كار يك گزارش نوشته شده است كه انجام كار مشخص شده ، در مكان مشخص شده، براي مدت زمان مشخص را اجازه ميدهد.
مدت اعتبار پروانه كار:
پروانه كار بايد براي يك شيفت كاري يعني 8 يا 12 ساعت صادر شودو براي شيفت بعدي حتماً پروانه كار جديد نياز است.در صورت نياز پروانه كار براي مدت زمان 6 روز نيز صادر ميشود.
در انجام فعاليت هاي زير حتماً بايد پروانه كار صادر شود:
--كار در فضاي بسته
- كار در فضاي خطرناك و آتش گير كه خطر انفجار دارد.
- كار در معرض مواد سمي و مضر
- كار با ولتاژ بالا ، گود برداري ، سند بلاست
- استفاده از موتورهاي درون سوز در فضاي بسته
- انجام كارهاي تعميراتي در محيط هاي اداري ( مانند جوشكاري ، تعميرات برق و ......)
انواع پروانه كار :
به خاطر تنوع فعاليت ها و مكان اين فعاليت ها يك نوع پروانه كار براي همه شرايط لازم نيست و عملاً غير ممكن مي باشد. به همين منظور از انواع مختلف پروانه كار استفاده مي شود.
a.   پروانه كار گرم: كار گرم عبارت است از انجام كاري كه حرارت مورد استفاده يا ايجاد شده در آن به شدتي باشد كه باعث اشتعال مايعات يا گازهاي قابل احتراق و يا هر ماده قابل اشتعال ديگري شود.
b.   كار سرد : مقررات كار سرد در مورد تمام ظروف ، دستگاهها و لوله ها و مسايلي كه براي تصفيه ، تميز كردن ، نقل و انتقال مواد شيميايي كه در صنايع پتروشيمي كاربرد دارد اعمال مي شود.
c.  پروانه ورود به فضاي بسته
محفظه بسته :
1- به اندازه كافي بزرگ باشد تا امكان ورود فرد به داخل آن باشد.
2- مكاني براي انجام كارهاي روزمره وهميشگي نيست.
3- داراي محدوديت براي ورود و خروج مي باشد.مانند گودالهاي زير زميني ، تانكها، ظروف ذخيره و كانالهاي حفاري شده با عمق بيش ازCM 120
توجه:
a. براي تمام فعاليت هايي كه در محفطه بسته صورت ميگيرد بدون استسناء پروانه كار لازم مي باشد.
b. اطمينان از جدا نمودن ، مسدود نمودن وروديها و خروجيها الزامي مي باشد.
c.  قبل از ورود به داخل ظروف كليه اقدامات احتياطي ( بخار دادن ، شستشو ، )
d. وقتي هواي داخل را نمي توان به حد كافي تميز نمود بايد از وسايل تنفسي استفاده نمايند.
e.   زماني كه در داخل طرف كار انجام ميشود بايد دست كم يك نفر را در خارج ظرف گماشته ومامور نمود كه آماده كمك و نجات كاركنان داخل ظرف در مواقع اضطراري باشد.
f.    چنانجه ظروفي كه بايد به آن وارد شد قبلاً يا اخيراً محتوي مواد قابل اشتعال و يا خفه كننده بوده است بايستي ارتباط آن با ساير ظروف ( Blind  Off) نموده و سپس محتويات آن را خالي كردو با بخار آب يا وسيله ديگري ظرف مذكور را تميز و از بخارات و مواد مخاطره آميز عاري نمود.
g.  داشتن تهويه مناسب جهت جلوگيري از تجمع گازهاي قابل اشتعال و انفجار الزامي است.
h. روشنايي داخل مخزن با چراغ ضد انفجار و برق 24 ولت بوده و كابل هاي سيار آن سالم باشد.
i.   مطمئن شويد جريان برق قطع گرديده و به دستگاههاي كنترل علامت خطر نصب باشد.
j.   تا شعاع 25 متري محل كار از مواد قابل احتراق و اشتعال پاكسازي گردد.
نكاتي كه در صدور پروانه كار مد نظر مي باشد:
1-    ساعت شروع و خاتمه كار براي كارهاي روزمره در پروانه كار قيد شود.
2-   صدور پروانه كار كلي ممنوع  مي باشد و براي هر قسمت و كاري بايستي پروانه كار جداگانه صادر گردد.
3- در محل هايي كه امكان وجود گازهاي قابل اشتعال و انفجار وجود دارد قبل از شروع بكار سنجش گازهاي قابل اشتعال توسط بهره برداري صورت مي گيرد.
4-   براي كارهاي گرم مقدار گاز نبايد بيش از 5% LEL و براي كارهاي سرد نبايد بيش از 20%  LEL باشد.
5-   آزمايش اكسيزن و گازهاي سمي توسط اداره ايمني انجام مي گيرد.
6-  يك نفر به عنوان سرپرست تاسيسات و يك نفر به عنوان مسئول انجام كار پرميت را امضاء مي كند . ( يك نفر حق امضاء به جاي 2 نفر را ندارد)
شیمی حریق ( مثلث آتش)
رای ایجاد آتش چند عامل نیاز است:
1-    سوخت ( موادی که قابلیت شعله ور شدن دارد)
2-    حرارت( منبع یا منابع انرژی که باعث شعله وری یا ادامه احتراق میشوند.)
3-    اکسیژن( عنصر طبیعی در اتمسفر که باعث تداوم احتراق میگردد)

دسته بندی حریق
•  کلاس A: حریق جامدات مانند چوب ، پارچه، کاغذ
•   کلاسB : حریق مایعات قابل اشتعال مانند روغن ، نفت، بنزین
•   کلاس C: حریق گازهای قابل اشتعال مانند LPG-LNG  و متان
•   کلاس D: حریق فلزات قابل اشتعال مانند منیزیم، تیتانیوم و سدیم
•    کلاس E: حریق الکتریسیته
منابع تولید آتش :
منابعی که هرگاه به علت بی توجهی از کنترل ما خارج و یا به عللی به وجود بیاید امکان ایجاد آتش سوزی دارد.
-    وسایل و منابع برقی
-    سطوح گرم
-    جرقه
-   گرم شدن زیاد از سطح
-    برق ساکن
-  اصطکاک
انواع خاموش کننده ها:
•    خاموش کننده های آبی
•    خاموش کننده پودری
•    خاموش کننده CO2
•    خاموش کننده فوم
1-   خاموش کننده آبی برای مواد جامد سوختنی استفاده می شود.آب را بر روی حریق مایعات استفاده نکنید.
2-  خاموش کننده پودری جهت اطفاء مواد جامد ، مایعات قابل اشتعال ، حریق های برق
3-  خاموش کننده فوم جهت خاموش کردن مواد جامد سوختنی و مایعات قابل اشتعال کاربرد دارد.
روشهای خاموش کردن آتش سوزی
•   سرد کردن یا قطع حرارت از کانون آتش سوزی : در روش سرد کردن ضلع حرارت حذف میگردد. که از خاموش کننده آبی استقاده می گردد.
•  خفه کردن یا قطع اکسیزن هوا از کانون آتش سوزی : از خاموش کننده پودری استفاده میگردد.
• قطع سوخت : با حذف سوخت و ممانعت از قرار گرفتن سوخت در دسترس آتش ضلع سوخت حذف میگردد.
پودر :
موقعی که پودر منوفسفات آمونیوم بر روی آتش های نوع اول ( جامدات ) قابل اشتعال استفاده می شود در اثر حرارت زیاد تغییر شکل داده و از خود ماده چسپنده باقی میگذارد.در این عمل علاوه بر خاموش شدن آتش از آتش سوزی مجدد جلوگیری می کند.
خطرات ناگهانی پودر:
-  ناگهانی آزاد شدن پودر
-   در هنگام استفاده می تواند باعث فراورده های سمی گردد.
-    در مورد سطوح الکتریکی باعث خوردگی و عایق شدن برخی از نقاط اتصال و تماس میشود.برای اطفاء وسایل برقی و حساس استفاده از پودر توصیه نمیشود.ولی وسایلی مانند ترانسفورماتور و تابلوهای برق را می توان بوسیله پودر اطفاء نمود.
-   پودر خاصیت خنک کنندگی کمی دارد و یک اتمسفر خنثی را پدید می آورد.
خصوصیت خاموش کنندگی پودر
موقعی که پودر به طور مستقیم به محوطه اتش سوزی هدایت میشود شعله تقریباً در یک آن از بین میرود.به طور کلی خفه کردن ،کارایی پودر است .ابری از پودر در بین شعله و بخارات مایع قابل اشتعال ایجاد شده .این ابر ماده قابل اشتعال را از تشعشعات شعله بدور میکند.
توجه:
اندازه ذرات پودر کارایی و اثر مهمی در خاموش کردن آتش دارد. بهترین نتیجه موقعی حاصل میشود که ذرات پودر در حد 20 تا 25 میکرون باشد. برای بالا بردن کیفیت پودر به آن استئارات فلزی فسفات تری کلسیم را اضافه می کنند تا ذرات پودر را پوشش داده تا آنها را روان و در مقابل کلوخه شدن و ارتعاشات مقاوم نماید.
فوم :
برای اطفاء حریق های بزرگ در کنار آب از فوم استفاده می کنند.فوم باید در مواردی استفاده گردد که منجر به ایجاد خطر نگردد.فوم تمام خصوصیات آب را دارد. در صورت پرتاب آن روی مواد در حال اشتعال به سرعت روی آتش را پوشانده و مانع برخاستن گاز قابل اشتعال از روی مواد میگردد.و با پوشاندن سطح ماده در حال اشتعال از رسیدن O2  به آتش جلوگیری میکند.وزن مخصوص آن کمتر از مایعات در حال اشتعال است و روی سطح شناور می ماند.



موارد منع مصرف فوم:
1-  برای اطفاء حریق وسایل برقی وموادی که با آب واکنش میدهند نباید از فوم استفاده کرد.
2-  در مناطق شیب دار و نشت مایع در ارتفاع استفاده از فوم نتیجه بخش نمی باشد.
3-  اگر سطح سوخت خیلی بالا باشدباعث بخار شدن سریع آب موجود در لایه کف میشود.( بالای 100 درجه) که باعث انبساط بیش از حد کف و ناپایداری آن میشود.
خاموش کننده CO2
وزن CO2 سنگین تر از هوا می باشد.لذا در صورت پرتاب روی حریق اکسیژن را خارج و خود جانشین آن می شود.
گازی خنک کننده می باشد ، هادی جریان الکتریسیته نمی باشد.دو ضلع مثلث آتش را حذف می نماید.( حرارت و اکسیژن) از خود بقایایی به جا نمی گذارد.اما در محیط های بسته مشکل تنفسی پدید می آورد.
توجه : برای خاموش کردن سیستم های حساس ( کامپیوتر و وسایل الکتریکی حساس از کپسول CO2  استفاده میکنند ) زیرا پودر در این سیستم ها نفوذ میکند و باعث عایق شدن آنها میگردد.بنابراین نگهداری یک کپسول دو کیلوگرمی CO2  در منزل لازم می باشد.

تفاوت کپسول پودر با CO2     :
تفاوت این دو کپسول در نوع نازل میباشد. نازل پودری ساده و نازل CO2 از نوع شیپوری می باشد.زیرا گاز CO2 بسیار سرد و امکان سوختگی ناشی از یخ زدگی را ایجاد می کند.
نکته : کوره ها  ، بویلرهای واحد UT ، TEALهای واحد PP در صورت آتش سوزی نباید به آنها آب پاشید زیرا باعث دفرمه شدن کوره ها و بویلر های واحد میگردد. همچنین انفجار تیل ها را بهمراه خواهد داشت.
ایمنی ترافیک:
هدف از ایمنی ترافیک هدایت اتومبیل تحت کنترل ، پیشگیری از بروز تصادفات و محافظت از جان افراد است.
1-  سرعت مجاز 25 کیلومتر در ساعت می باشد.علت تعیین این سرعت در مجتمع بعلت برخورد با لوله های ناقل گاز مواد شیمیایی خطرناک و قابل انفجار است از اینرو رعایت سرعت مذکور الزامی می باشد.
2-  داشتن گواهینامه رانندگی ( گواهینامه رانندگی داخلی) طبق مقررات اداره ایمنی
3-  همیشه فاصله خود را با اتومبیل جلو حفظ نمایید.
4-  سبقت گرفتن ممنوع می باشد.
5-  ورود به واحد های عملیاتی بدون مجوز کتبی ممنوع می باشد.
6-  توقف خودروهای سنگین در جاده های اصلی و فرعی ممنوع می باشد.
7-  کلیه رانندگان وسایل نقلیه و اشخاص پیاده موظفند که از علائم راهنمایی و رانندگی پیروی نمایند.
8-  نشستن پشت وانت بار ممنوع می باشد.
9-  در صورت شنیدن صدای آژیر نهایت همکاری برای باز شدن خیابانها جهت عبور آسانتر خودروهای آتش نشانی و امداد بنمایند.
10- چنانچه وسیله نقلیه سنگین در اختیار دارید نهایتاً سعی کنید به خیابانهای فرعی رفته تا راه عبور بهتر باز شود.
11-  در سطح مجتمع حتی المقدور از بوق زدن خودداری فرمایید.
12-  در صورتی که با مجوز وارد واحد عملیاتی میشوید در زمان توقف حتماً سویچ را در خودرو نگهدارید.
13-   به فاصله 7 متر از هایدرانت توقف مطلقاً ممنوع می باشد.
14-  از سمت چپ جاده ها و شاهراهایی که بدون پیاده رو هستند ، عبور کنید تا اتومبیلهایی را که از روبروی شما می آیند را زیر نظر داشته باشید.

عبدالستار آسکانی

 

پیام ایمنی-Safety Message...